
Z wielką odwagą
Jak odwaga bycia wrażliwym zmienia to, jak żyjemy i kochamy, jakimi rodzicami i liderami jesteśmy
Książka o wrażliwości jako praktyce odwagi, autentyczności i pełniejszego uczestniczenia we własnym życiu.
Opinia Izabeli
Dlaczego wracam do tej książki
To jest dla mnie książka o odwadze pokazania się naprawdę: z emocjami, niepewnością i ryzykiem, że nie wszystko zostanie idealnie przyjęte. Lubię w niej to, że wrażliwość nie jest tu pokazana jako miękkość bez granic, tylko jako bardzo konkretna praktyka obecności.
Czytam ją jako zaproszenie do łagodniejszego kontaktu ze sobą. Nie przez rezygnację z granic, ale przez większą uczciwość wobec własnej historii, wstydu, radości i tych momentów, w których ciało pierwsze pokazuje, że coś jest dla nas ważne.
Cytaty
4 wybranych fragmentów
Musimy być bardziej wrażliwi, jeśli chcemy być bardziej odważni, jeśli chcemy się wykazywać wielką odwagą.
Weź odpowiedzialność za swoją historię! Nie zakopuj jej i nie pozwól, by gryzła Cię od środka i definiowała. Często mówię to na głos: "Jeśli weźmiesz odpowiedzialność za swoją historię, będziesz mogła napisać jej zakończenie." Gdy zakopujemy naszą historię, na zawsze pozostajemy jej podmiotem. Gdy bierzemy za nią odpowiedzialność, możemy stać się narratorem jej zakończenia.
Radość przychodzi do nas w postaci chwil - codziennych chwil. Ryzykujemy utratę radości, gdy jesteśmy zbyt zajęci pogonią za czymś nadzwyczajnym.
W wykazywaniu się wielką odwagą nie chodzi o zwyciężanie bądź przegrywanie. Chodzi o odwagę. W świecie, w którym dominuje poczucie niedostatku i wstyd, a odczuwanie lęku stało się drugą naturą człowieka, wrażliwość jest czymś wręcz rewolucyjnym. Niewygodnym. Czasem nawet jest trochę niebezpieczna. Niewątpliwie doświadczanie jej naraża nas na znacznie większe ryzyko zranienia. Jednak gdy przyglądam się mojemu własnemu życiu i temu, czym jest dla mnie Wielka Odwaga, mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że nic nie jest równie niewygodne, niebezpieczne i bolesne, jak stanie z boku własnego życia, przyglądanie się mu i zastanowienie się, jak by to było, gdybym miał odwagę pokazać się i pozwolić, by inni ludzie zobaczyli mnie takim, jakim jestem.
